Aktualna wystawa

W maju w Galerii 113 Instytutu Sztuk Pięknych mamy przyjemność prezentować grafiki Judyty Bernaś. Artystka urodziła się w 1978 roku w Sosnowcu. Jest absolwentką ASP w Katowicach oraz AJD w Częstochowie. Dyplom magisterski obroniła z wyróżnieniem w Pracowni Druku Wypukłego prof. Ewy Zawadzkiej na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach w 2005 roku, a w 2008 na kierunku Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych w Pracowni Litografii prof. AJD Krystyny Szwajkowskiej. W 2012 roku obroniła pracę doktorską. Jest adiunktem w Pracowni Działań Multigraficznych prof. Ewy Zawadzkiej. Była współautorką projektu i sekretarzem ogólnopolskich warsztatów uczelni artystycznych Warsztaty Działań Kreatywnych, organizowanych cyklicznie od 2012 roku przez Fundację im. Zofii Kossak w Górkach Wielkich. Od 2016 r. Judyta Bernaś pełni funkcję Prodziekana Wydziału Artystycznego ASP w Katowicach.
Jest autorką blisko 20 wystaw indywidualnych, min.:
– Jednia, Galeria Sztuki „Wozownia”, Toruń, 2015
– Judyta Bernaś – grafika, Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzowskie Centrum Kultury, Chorzów, 2014
– Zacisze, Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie, 2013
– Wydobyte z zacisza, Muzeum Historii Katowic, Dział Grafiki im. P. Stellera, Katowic,  2013
– Akt kobiecy w sacrum i profanum – Droga światła, Galeria „Extravagance”, Sosnowieckie Centrum Sztuki – Zamek Sielecki, Sosnowiec, 2012
– obszary ciszy, Bielskie Centrum Kultury, Galeria Środowisk Twórczych, Bielsko-Biała,  2011
– Droga, BWA, Sandomierz, „Konduktorownia”, Regionalne Towarzystwo Zaczęty Sztuk Pięknych, Częstochowa 2010
– Sztuka mediów–Media sztuki, Galeria „Extravagance”, Sosnowieckie Centrum Sztuki – Zamek Sielecki, Sosnowiec, 2009
– Obiekty, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, Galeria Sztuki Współczesnej, Przemyśl, 2007
Za swoją twórczość otrzymała wiele nagród, wyróżnień i stypendiów, min.:
I nagroda –  Małe Formy Plastyczne, Galeria r_z, ZPAP w Rzeszowie, Rzeszów, 2016
I nagroda –  XIX Międzynarodowy Konkurs Cyfrowej Fotokreacji „Cyberfoto”, Regionalny Ośrodek Kultury w Częstochowie, Częstochowa, 2016
Grand Prix – III Międzynarodowe Biennale Grafiki Cyfrowej, Gdynia, 2012
Nagroda regulaminowa, nominacja do Grand Prix – Triennale Grafiki Polskiej, BWA Katowice, 2006
Główna nagroda Prezydenta Miasta Częstochowy – Ogólnopolskie Prezentacje Twórczości Młodych, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, 2006
Wyróżnienie w konkursie Grand Prix Młodej Grafiki Polskiej, Kraków, 2006
Stypendia artystyczne MKiS, 1997, 1999
Jej prace znajdują się w zbiorach: SMTG Kraków; Galeria Sztuki Współczesnej BWA Katowice; Muzeum w Sosnowcu; Sakima Art Museum, Okinawa, Japan; Galeria Alfred Merkelbacg, Düsseldorf, Niemcy; Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej, IMPRINT Międzynarodowe Triennale Grafiki im. Kulisiewicza, Warszawa; i w innych.
W swojej twórczości, jak mówi sama autorka, zajmuje się zagadnieniami sacrum i profanum, aktu kobiecego i męskiego, cielesności na pograniczu wnętrza i zewnętrza ciała, tworzeniem na granicy różnych dziedzin sztuk wizualnych (tradycyjnych i nowoczesnych), eksperymentem w grafice artystycznej i fotografii.
O wystawie JedniaJudyta Bernaś pisze: „Jednia to jedność, jedno, zjednoczenie w całość, scalenie obrazowania boga i człowieka, kobiety i mężczyzny, sacrum i profanum. Jedna ikona intensywna znaczeniowo, tworzona przez nawarstwianie kilkunastu przedstawień, wzajemnie przenikających się, łączących jedność ciała metafizycznego i fizycznego. W formie wizualnej przypomina poklatkową animację 14. obrazów-stacji. Prapoczątkiem dla niej był cykl Droga(2008) i Światło(2012). Wielkoformatowegrafikisą osobistą interpretacją Drogi Krzyżowej i Drogi Światła; wynikiem głębokiej personalnej perspektywy i subiektywnej formy wypowiedzi artystycznej na temat wiary i sztuki. Łączą w jedną istotę przeciwstawne terminy: kobietę i mężczyznę, człowieka i boga, fizyczność i metafizyczność, sacrum i profanum. Obecne we współczesnym obrazowaniu, przeplatają się ze sobą tworząc niejednokrotnie jedność przedstawienia. Wprowadzają nową ikonografię w utarty patriarchalny wizerunek zachodniego kanonu historii sztuki. Przełamują granicę tradycyjnej płaszczyzny grafiki artystycznej oraz kanon przedstawień Jezusa i Jezusa Chrystusa. Łączą tradycję chrześcijańską ze współczesnym poglądem na sztukę religijną oraz współczesną sztukę kobiet.
W przedstawieniach ciało fizycznie staje się metafizyczne – przezroczyste, nie ma mnie – Judyty, jest – kobieta-człowiek, schemat ciała ludzkiego – ikonografia kanonu bliska sztuce Nowosielskiego. Cechy osobnicze zostają przez odbiorcę wyparte z rozumowania ikonografii, zostają odsunięte na dalszy plan co powoduje, że treść jest wystawiona na pierwszoplanową percepcję. Poprzez wielość możliwych interpretacji dzieła, prezentowana sztuka staje się otwarta na każdego odbiorcę. Próba integracji dwóch sfer to pretekst do weryfikacji poglądów dotyczących sztuki, życia i religii. Świeckość tworzy jedność ze świętością.” [Judyta Bernaś – maj 2015]